In een voorafgaande beslissing nr. 2010.061 van 30 maart 2010, gepubliceerd op 16 juni 2010, heeft de rulingcommissie zich uitgesproken over de Belgische fiscale gevolgen van een investering in een Luxemburgse Sicar in hoofde van een Belgische belastingplichtige.
Met de Programmawet van 23 december 2009 werd een aangifteplicht ingevoerd voor betalingen aan belastingparadijzen.
Het grondwettelijk hof ziet geen graten in een verschillende berekeningswijze van de meerwaarde al naargelang het werken aan een bestaand gebouw dan wel een nieuwbouw betreft. Nochtans komt het ons voor dat de redelijke verantwoording voor het onderscheid, meer bepaald het vereiste van aannemersregistratie in geval van werken aan een bestaand gebouw, weinig afdoend is en verder gaat dan nodig is om het beoogde doel te bereiken, zijnde de bestrijding van zwartwerk.
In de marge van de regeringsonderhandelingen circuleert een mogelijke deal tussen rechts en links om het gat in de begroting te dichten. In ruil voor een verhoging van de belasting op vermogenswinsten zou opnieuw een fiscale amnestiemaatregel overwogen worden: de eenmalige bevrijdende aangifte (EBA) bis.
Traditioneel wordt aangenomen dat de aangifte van successierechten definitief is, en dat de gronden voor teruggave van successierechten limitatief zijn. Maar is dat wel zo?
Terwijl de fiscale regularisatie in de actualiteit blijft - door het almaar toenemende succes, een circulaire en voorstellen over een nieuwe amnestieregeling - is ook de meldingsplicht voor adviseurs in het kader van de preventieve witwaswet ingrijpend gewijzigd. De witwasstrafwet was in 2007 al grondig onder handen genomen. Beide wetgevingen - regularisatie en witwaswet - hebben nogal wat raakpunten. In deze bijdrage gepubliceerd in Fiscale Actualiteit nr. 10/28-03 gaan Gerd D Goyvaerts (Tiberghien) & Kristel De Schepper (Antaxius) in op de risico’s die de belastingplichtige én zijn adviseur bij een regularisatie loopt om vervolgd te worden voor een witwasmisdrijf.
Of sterfhuisclausules en verrekenbedingen belastbaar zijn met successierecht, daar wordt de laatste tijd veel over geschreven en getwist. Ook wij geven onze kijk op de zaak. En die is genuanceerd, en historisch gefundeerd.
Wat al eerder werd vermoed en aangekondigd wordt vandaag 14 juli op een persconferentie bevestigd. De ‘regering’ stelt een nieuwe fiscale regularisatie voor. Eerder werd daarvoor reeds gepleit en er circuleren voorstellen allerhande wat tarifering betreft : 12% en/of 15% van een te repatriëren kapitaal stijl EBA-2004, inschrijven op renteloze overheidsobligaties, vrijgesteld minima, ontdoken inkomsten van periodes van ouder dan 10, 15 of 20 jaar waarvoor slechts een forfaitair bedrag zou moeten worden betaald, etc…
Artikel 60bis W. Succ. Vl. Gew. kent een vrijstelling toe van successierechten bij de vererving van familiale bedrijven, mits aan een aantal voorwaarden is voldaan.
Het Europees Hof heeft op 1 juli 2010 bij het Arrest Dijkman geoordeeld dat de verschillende fiscale behandeling van interesten en dividenden tussen de inning bij Belgische banken (middels bevrijdende roerende voorheffing) en via buitenlandse banken (met aangifteplicht en berekening aanvullende gemeentebelastingen) in strijd is met het Europees recht en als een belemmering van het vrij verkeer van kapitaal wordt beschouwd zoals voorzien bij art. 56 EG.