Toon items op tag: Private Bankers, Financial Planners

Het grondwettelijk verankerde gelijkheids- en nondiscriminatiebeginsel verbiedt de wetgever een ongelijke behandeling inzake belastingen in te voeren, indien daarvoor geen objectieve en redelijke verantwoording bestaat (art.  10, 11 en 172 Gw.). Dezelfde regels verzetten zich er ook tegen dat categorieën van personen, die zich ten aanzien van een welbepaalde maatregel in wezenlijk verschillende situaties bevinden op identieke wijze worden behandeld, zonder dat daarvoor een redelijke verantwoording bestaat.

Lees hier het volledige artikel dat verscheen in Algemeen Fiscaal Tijdschrift 2021/11.

In dit artikel komen wij terug op de problematiek die werd beschreven in ons artikel Eerste hulp bij cryptomunten, meer bepaald het feit dat er sprake moet zijn van een ‘voorafgaand karakter’ opdat een ruling kan worden aangevraagd.

Wij schreven hieromtrent het volgende: “Voorafgaand karakter is o.i. aanwezig indien een ruling wordt gevraagd over een specifieke transactie, in de mate dat deze nog niet fiscaal werd verwerkt. Het feit dat er reeds voorafgaand gelijkaardige transacties werden doorgevoerd zou o.i. geen invloed mogen hebben op het voorafgaande karakter. Uiteraard is het wel zo dat vorige transacties wel een impact kunnen hebben op de kwalificatie van de meerwaarde die zal worden gerealiseerd en waarvoor een ruling wordt gevraagd.”

We stellen in de praktijk echter vast dat de rulingcommissie in menig dossier worstelt met dit principe. Concreet twijfelt de rulingcommissie of er nog wel sprake is van een ‘voorafgaand’ karakter indien de belastingplichtige in het verleden reeds cryptomunten zou hebben verkocht. Ingevolge deze twijfel staan op dit ogenblik diverse rulingaanvragen on hold.

Hierbij formuleren wij dan ook enkele bedenkingen bij de aarzeling van de rulingcommissie.

Na de vernietiging van een deel van de kaaimantaksregeling door het Grondwettelijk Hof was de wetgever wel verplicht in te grijpen. Maar in feite blijft de essentie van de bestaande regeling (van vóór de vernietiging) overeind. Het onderscheid tussen trusts en entiteiten met rechtspersonenbelasting wordt alleen beter gemotiveerd (art. 20b-22 wet van 27 juni 2021, BS 30 juni 2021, 3e ed.).

Lees het volledige artikel, geschreven door Gerd D. Goyvaerts & Mariëlle Ruell, hier.

Gerd D. Goyvaerts - Partner (gerdd.goyvaerts@tiberghien.com)

Mariëlle Ruell - Associate (marielle.ruell@tiberghien.com)

Marokko en Turkije zullen weldra financiële gegevens uitwisselen van Belgische inwoners met rekeningen bij Marokkaanse of Turkse financiële instellingen. De gegevens zullen worden overgemaakt aan de Belgische fiscus. Deze ontwikkelingen zijn niet zonder belang voor Belgische belastingplichtigen met rekeningen bij Marokkaanse of Turkse financiële instellingen. De Belgische fiscus kan belastingplichtigen over wie men informatie ontvangt, aan controles onderwerpen. In geval van niet-aangifte van buitenlandse rekeningen of inkomsten, kunnen potentieel (zware) fiscale en financiële gevolgen opduiken voor deze belastingplichtigen.

In het kader van een successieplanning van aandelen komen we bij de vraag naar controlebehoud al gauw uit bij de certificering van aandelen. Traditioneel koos men meestal voor een Nederlandse STAK (Stichting Administratie Kantoor) als certificeringsvehikel. De laatste jaren is er echter veel gewijzigd op wetgevend vlak, zowel in België als Nederland. De logische keuze voor een Nederlandse STAK is vandaag veel minder evident.

Wat zijn de gelijkenissen en verschilpunten tussen de Belgische private stichting administratiekantoor (PSAK) en een Nederlandse Stiching-administratiekantoor (STAK)?

Lees hier de uitgebreide doctrine door Pieter Souffriau, Elisabeth De Nolf en Elisabeth Kustermans. Dit artikel verscheen in het tijdschrift Vermogensplanning in de Praktijk, 2021/3.

Pieter Souffriau - Partner (pieter.souffriau@tiberghien.com)

Elisabeth De Nolf - Senior Associate (elisabeth.denolf@tiberghien.com)

Elisabeth Kustermans - Associate (elisabeth.kustermans@tiberghien.com)

Toen in 2000 de internetbubbel barstte, wou de Belgische regering investeringen met risicodragendkapitaal in niet-beursgenoteerde groeibedrijven (en dus de economische groei) stimuleren. Alleen kon dat niet via een fonds met rechtspersoonlijkheid, zonder fiscaal nadeel. Dus ontwikkelde een werkgroep een oplossing die almaar meer succes kent. Welke precies, dat vertellen Bernard Peeters en Quentin Masure van fiscaal advocatenkantoor Tiberghien.

Lees het volledige artikel, dat verscheen in "Trends" op 14/10/2021, hier.

Beluister de Tiberghien Podcast over dit artikel op Spotify, Apple Podcasts of Google Podcasts:

De aanhoudende veranderingen in de Belgische vermogensfiscaliteit en de steeds toenemende verschillen tussen de drie gewesten wat betreft de invulling en toepassing van hen toebedeelde belastingen, leidt tot een moeilijk nog overzienbaar kluwen.

Om hieraan tegemoet te komen, hebben wij voor u een handig cijfermatig overzicht opgesteld, zodat u snel uw weg zou kunnen vinden in voormeld kluwen.

Wij stellen u de derde editie voor van onze “Kerncijfers van de Belgische vermogensfiscaliteit”

Deze cijfers worden jaarlijks bijgewerkt, om de evolutie van de tarieven van de Belgische vermogensfiscaliteit weer te geven.

Indien u graag een van de voorgaande edities (2019, 2020) ontvangt, gelieve een mail te sturen naar marketing@tiberghien.com. 

Op donderdag, 25 februari 2021 werd de Wet van 17 februari houdende de invoering van een jaarlijkse taks op de effectenrekeningen gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad.

Dit houdt in dat zij in werking is getreden op 26 februari 2021.

Belgische financiële instellingen en in voorkomend geval ook verzekeringsmaatschappijen zullen nu in ijltempo alles moeten organiseren om deze taks toe te passen en te betalen. Niettemin stellen zich nog verschillende praktische alsook existentiële vragen bij deze nieuwe taks.

U kan hierover meer in detail lezen in de verschillende nieuwsbrieven die al eerder op onze website gepubliceerd werden, alsook in het interview van Dirk Coveliers en Bart De Cock dat verschenen is in de Beste Belegger van de maand maart 2021.

De wet van 17 maart 2013 tot hervorming van de regelingen inzake onbekwaamheid en tot instelling van een nieuwe beschermingsstatus die strookt met de menselijke waardigheid verankerde de buitengerechtelijke bescherming (zgn. “zorgvolmacht”) in het Burgerlijk Wetboek met ingang van 1 september 2014. De wetgever beoogde met deze omkadering rechtszekerheid te creëren, misbruiken door lasthebbers zoveel als mogelijk te voorkomen, de burger te sensibiliseren en aan te zetten tot zelfbeschikking, aan het sociale netwerk een grotere rol toe te bedelen en de werklast voor de vrederechters te verminderen.

Het aantal geregistreerde zorgvolmachten neemt jaar na jaar toe. Inmiddels zijn er meer dan 150.000. Ondertussen duiken de eerste problemen bij de uitvoering op. Sommige vrederechters stellen zich zelfs openlijk de vraag waaruit de bescherming bestaat. Bereikt de wet zijn doel? Wat zijn de ervaringen in de praktijk? Waarop moet worden gelet? Welke verbeteringen zijn mogelijk? Op deze vragen hebben de studenten van de eerste master rechten van de Universiteit Hasselt een antwoord geformuleerd op basis van 27 diepte-interviews afgenomen van notarissen, vrederechters, middenveldorganisaties, OCMW’s, advocaten en financiële instellingen in Limburg. Deze gegevens werden aangevuld met een analyse van de gepubliceerde rechtspraak en de beschikbare cijfergegevens uit het Centraal Register voor Lastgevingen en het Centraal Register van Verklaringen.

De resultaten van dit onderzoek worden gepresenteerd tijdens dit webinar. Vervolgens wordt het woord gegeven aan de betrokken actoren (notariaat, vrederechters, vermogensplanners, financiële instellingen, welzijnssector en zorgsector) die telkens hun eigen ervaringen, aandachtspunten, rol en een korte reactie op de voorstellen opgenomen in het onderzoek met het publiek zullen delen. Het geheel wordt afgerond met de vraag of België iets kan leren van andere Europese rechtstelsels en een debat tussen de sprekers.

De rechtbank van eerste aanleg van Brussel heeft in zijn vonnis van 11 maart 2020 (A.R.. nr. 2018/4033/A onuitgegeven)¹ een akkoord goedgekeurd tussen de oprichter van een Canadese trust en de Belgische fiscus, waarin wordt erkend dat een taxatie van inkomsten van die structuur in hoofde van de in België woonachtige oprichter ingevolge het doorkijkprincipe van de Belgische kaaimantaks, in strijd is met het dubbelbelastingverdrag ("DBV") tussen België en Canada.